0 yorum var - 18 Ekim 2007 14:51
karalamalardan.....
Serindi ve sensizdi,
gunun orta yerinde aniden beliren ruzgar. Tasimiyordu senden hic bir sey.
Hatta, sensizligi bile barindirmiyordu,
kanatlarinin herhangi bir kosesinde.
Yine de umutla aldim ruzgari icime,
belki, evet belki minicik,
mini minnacik bir kirintiyi bulmak umuduyla.
Maalesef soyutlanmis yasamlar gibi
bombostu senden yana.
Yine umutsuzluk, yine melankoli.
Hatirlandi birden yasama yonelik beklentiler; oyle ki: "her insan kendi cakar civisini tabutunun" demek geldi icimden,
"beceriksizligimden"
acmayi beceremedigim yasamin kapina inat.
"olum daha kolay gelir sanilir"
yoklugun kenarinda,
nefesin hafifligine sasarak